Informatie

Foto: Hans Peters

Het werd ’t Heerenhuis in Wijdewormer. Eerlijk? Oké, ik beken, die kroeg die er naast zit, wat zou ik daar eens graag de zon zien ondergaan. Midden in het Zaanse polderlandschap, hangend tegen de dijk, zomaar, twee onder één kap, aan de ene kant die kroeg die de eeuwigheid uitgestapt lijkt en aan de andere kant linnengedekte tafels en prachtig tafelzilver. ’t Heerenhuis, van Steven van Goinga en Wies de With. Van Goinga is een fantastische kok. Laat me het zo uitleggen: wanneer je bij je mooie stukje griet een béarnaise krijgt die tintelt, die lobbig en luchtig alleen al door het kijken je het water in de mond doet lopen, dan weet je dat je goed zit, uitstekend zit zelfs.

Prosecco
We kwamen voor de lunch en ja hoor, het werkte, een glaasje prosecco en met mijn tafeldame lange gesprekken over alles en weleer, woorden genoeg. De lunchkaart dus. Een mosterdsoep. Ja, wat nu weer, mosterdsoep, zijn we soms in Groningen, ik ben daar ooit bijna verdronken in de mosterdsoep. Maar vooruit, we proberen het weer eens. Want we zijn in de Zaanstreek en ja, daar zie je natuurlijk nog die mooie oude mosterdmolens draaien. En een combinatie van carpaccio van kalf en tonijn, gekruid en samengerold tot een torentje. Licht gekruid, uitgelezen kruidjes, beetje kervel ook, altijd goed. Die mosterdsoep, daar was iets mee, de mond verwacht misschien knapperige spekjes, hier en daar, kaantjes misschien, maar dit was zo anders. Ook de basisbouillon, het duurde even en opeens was het duidelijk, zwezerik. Geweldig, kleine stukjes zwezerik die zacht en lang nazweefden tussen de milde mosterdsmaak door. Blijkt dat Van Goinga ook het kooknat van de zwezerik gebruikt als bouillon. Beetje kippenbouillon ook nog.

Het najaar was zogenaamd begonnen dus scheen de zon eindelijk weer eens uitbundig en zaten we buiten met zonnebrillen op tegen de reflectie van het tafellinnen te knipperen. Heerlijk. Daar kwam dus die griet, familie van de tarbot, maar gelukkig een meesterverstopper die dus nog niet zo compleet overbevist is. Een heerlijke vis en ja, gelukkig, perfect gegaard. We moesten wel even wachten, want Van Goinga moest ook even wachten, maar ja, daar kwam de vishandelaar eindelijk aanschuren. Verser kan haast niet. Mooi, dat wachten, mooi, niet snel even maar wat anders klaarmaken, mooi gewoon even wachten op kwaliteit. Naast me werd van een stukje kalfsvlees gesnoept in een prachtige donkere saus. Zo’n saus die je niet eens in een pakje kan krijgen.

Nagerecht, bedoel je die canneloni gevuld met Irish koffiemousse? Eerlijk gezegd, het was al zo laat geworden, en de kinderen kwamen uit school en zo lang praten met je ex, we hebben het moeten overslaan. Maar weet dat Steven van Goinga speciaal nog eens tussendoor voor zijn Meesterdiploma Patisserie is gegaan omdat hij vond dat het nog wel beter kon. En daar komen we speciaal voor terug, reken maar!

’t Heerenhuis, Zuiderweg 74 in Wijdewormer. Tel: 075-6162102, www.heerenhuis.nl . Sfeer: informeel chique. Plekje waarvan je denkt dat je het zelf ontdekt hebt, vijf minuten van de snelweg, heerlijk in het groen. En pas op die kroeg ernaast… Prijs, een prachtige lunch rond de 25 euro, drie gangen ’s avonds ergens rond de 32 euro. Gewoon top, dus!